Wat is nu eigenlijk cloud computing?

De term cloud wordt tegenwoordig wijdverspreid te pas en te onpas gebruikt voor een hele familie van producten, en hierdoor voelde ik een noodzaak om dit wat nader toe te lichten.

Sommige criticasters zeggen dat cloud niets meer is dan oude wijn in nieuwe zakken, en spreken over marketing achtige zaken, toch zijn er echter essentiele zaken die Cloud Services (of te wel dienstverlening via het internet)  door middel van voortschreidende technologiën als virtualisatie en verhoging van de bandbreedte aan de gebruikers kant ineens interessant maken.

Volgens onze meing is dus een cloud dienst : een produkt or dienst die enkel via internet connectie wordt aangeboden , wat normaliter verzorgd werd vanuit het eigen netwerk, terwijl de mogelijkheid niet nieuw is,  is het aflevermodel dat wel geworden. Namelijk een completer afleverbeeld van de dienst.

De huidige groei in cloud dienstverlening – en de bijkomend “buzzword” fanfare – komt eigenlijk door het feit dat service providers en service afnemers door krijgen dat deze verschuiving wenselijk en nog belangrijker, mogelijk is.

Dit zijn de verschillende categoriën van diensteverlening die via het cloud model worden aangeboden:

Applicaties: delen of gehele software waarmee mensen of complete communities gebruik maken om hun ding te doen. Traditioneel zouden deze applicaties geïnstalleerd in eigen huis en onderhouden worden door eigen IT afdeling.
Maar voor de meeste bedrijven geldt , hoge snelheid , betrouwbare internet connecties zijne en realiteit en het verzorgen van een fysieke server leidt af van de eigen core-business.

Voorbeelden zijn: Akamia CDN, SalesForce, Hotmail (wat ouder is dan het cloud principe van nu), GMail, Google Apps en DropBox, AMAZON EC2.

Diensten : bronnen die kunnen worden gebruikt door derden door zowel applicatie bouwers om grotere complexere applicaties mee te creeën

Voorbeelden zijn : online betaalsystemen , adres zoeksystemen , Krediet toetsing, bestands opslag , image (besturingsysteem of applicatie) hosting en identiteit beheer.

Utility Computing: diensteverlening gebaseerd op betaal naar gebruik (pay f0r use) model waar gebruikers betalen voor de capaciteit die ze op dat moment afnemen , op een schaalbare (pay as you grow) manier.
Deze diensten zijn typisch rondom het kopen van server tijd en betaalt men voor de Paardekrachten en de afgestemde diensten zoals bandbreedte en geheugen gebruik. Gebruikers van utility computing gebruiken dit voor elke applicatie waarvoor zij dit nodig achten. Veelen bouwen Web sites, terijwl anderen gebruik maken van document productie, hosting VOIP switches of het uitvoeren van grootschalige processing opdrachten (jobs) als het dataminen van grote datasets of  weer simulatie.

De zwaargewichten in deze categorie is ontegenzeggenlijk Amazon’s Elastic Compute Cloud service (EC2), maar erkomen wat andere “up-and-coming” medespelers. Denk aan Microsoft Azure, en Cisco , en niet te vergeten Google die nu met Android sterke wapens in de markt in handen heeft.

Applicatie Platformen : omgevingen waar applicaties worden gehost en uitgevoerd, waar de applicatie ontwikkelaar niet verantwoordelijk voor is. Deze platformen bieden meestal bronnen als opslag, die toegankelijk zijn via proprietary bibliotheken.
Taken als backup, disaster recovery en schaalbaarheid van de applicaties die gehost worden op deze platformen is transparent naar de application ontwikkelaar. (Microsoft® Windows AZURE)

Deze platformen zijn ontworpen om enioge vorm van Web-based gebruikerservaring en werpen vaak restricties op ten aanzien van de ontwikkelaar zijn keuze in programmeer taal en de applicatie haar toegang tot de onderliggende hardware/computer.

Door het kiezen van een bepaald applicatie platform, en het schrijven van applicaties volgens de proprietary bibliotheken , verbinden de applicatie ontwikkelaars zich (zij het in alle wetenschap ) in de vendor haar technology.
Zij verruilen eenvoud en gebruikersgemak alsmede “time-to-market” tegen de vrijheid  om het platform lost te laten waarop hun applicatie wordt uitgevoerd. Een bewuste keuze dus!

Voorbeelden : Google’s App Engine en Microsoft® Windows AZURE.

Is het een hype? Is het een trend?

Is het een hype of is het een trend?

Een veelgebruikt middel waarmee in kaart wordt gebracht of iets meer of minder in de publieke belangstelling staat is de Gartner Hype Cycle. Gartner is een Amerikaanse organisatie die zich bezighoudt met IT-onderzoek en -advisering. De Hype Cycle maakt duidelijk hoe een IT-begrip de hele cyclus van belofte tot geaccepteerd product doorloopt, waarbij er altijd sprake is van een tijdelijke terugval.

De Gartner Hype Cycle onderscheidt verschillende fasen in het leven van een technologie.

De eerste fase is de Technology Trigger
De tweede fase is het stadium waarin grote verwachtingen rond het concept ontstaan. Het hoogtepunt van de hype heet de Peak of Inflated Expectations
Vervolgens komt de Trough of Disillusionment (Vallei van Desillusie), de fase van teleurstelling
Uiteindelijk komt er weer een opgaande fase die de Slope of Enlightenment heet
De afsluitende fase is het Plateau of Productivity, de fase waarin de nieuwe technologie productief wordt
Voor de communicatieprofessional is het belangrijk dat hij ontwikkelingen kan plaatsen in het totaal van trends. Ook moet hij duiden wat ze kunnen betekenen voor de maatschappij in het algemeen en de organisatie in het bijzonder. Handig: Gartner produceert ook jaarlijks een Top 10 van Technologies You Can’t Afford to Ignore.

Behalve Gartner zijn er nog andere bronnen om trends te volgen:

TED.com (Tech, Entertain, Design)
Boston Consulting Group
Bitti.nl
Trendwatchers zoals Adjiedj Bakas, Richard Lamb, Justien Marseille, Tony Bosma
Vakbladen zoals Intermediair en de Automatisering Gids
Wetmatigheden zijn blijvende trends. Een blijvende trend is bijvoorbeeld de oplopende snelheid van CPU’s: elk jaar sinds 1971 wordt “de pc” 60% sneller. Ook de bandbreedte van zowel de vaste als de mobiele lijnverbindingen neemt gestaag toe.

Trends in bedrijfsprocessen: SOA
Business Process Management (BPM) maakt het mogelijk om bedrijfsprocessen in kaart te brengen, te meten en te verbeteren.

In de BPM Lifecycle zijn er 3 deelgebieden:

Van model naar simulatie (BPA= Business Process Analysis)
Van implementatie naar gebruik en uitvoering (Business Process Execution / SOA=Service Oriented Architecture)
Van monitoring naar optimalisatie (Business Process Monitoring / BAM=Business Activity Monitoring)

Service Oriented Architecture (SOA) beschrijft de samenwerking tussen applicaties door middel van ‘services’ (diensten). Een service is een welomschreven functie die relevant is voor de organisatie, onafhankelijk van andere services kan worden gecreëerd en los van andere services kan opereren, maar tevens zonder problemen kan samenwerken met andere services.

Bij SOA is:

de ‘service provider’ de applicatie die de service levert
de ‘service broker’ de applicatie die een lijst bijhoudt van service providers en hun services
de ‘service requestor’ een applicatie die in eerste instantie een geschikte service zoekt bij een geschikte service broker. Daarna wordt een beroep gedaan op de service provider voor het verlenen van de service.
Trends in Cloud Computing
SaaS (Software as a Service, verwant aan het vroegere ASP=Application Service Provider) is software die als een online dienst wordt aangeboden. De gebruiker hoeft de software niet aan te schaffen, maar sluit een contract af voor een vast bedrag per maand voor het gebruik. Aanschaf van dure licenties en bijkomende hoge implementatiekosten wordt vermeden. Het gebruikersgemak van SaaS programma’s is hoog, want iedereen met een computer, internet aansluiting en basiskennis van het programma kan er mee aan de slag.

In plaats van een compleet werkend softwarepakket, geeft PaaS (Platform as a Service) een compleet werkend ontwikkel- en runtime-platform.

IaaS (Integration as a Service) tenslotte levert voornamelijk voordelen op bij integratie tussen applicaties van verschillende partijen. Geen van beide bedrijven heeft eigen integratie- en/of datatransformatiesoftware en bijbehorend beheer nodig.

Internet en WWW
Het internet is de benaming voor een zeer groot, over de hele wereld verspreid openbaar netwerk van computernetwerken, waarbij de afspraken worden beschreven in de Requests For Comments die worden beheerd door de Internet Engineering Task Force. De oorsprong van het internet is terug te voeren tot ARPANET, een in 1969 in de Verenigde Staten gestart netwerk van universiteitsnetwerken dat later ook militaire netwerken met elkaar verbond.

In de volksmond wordt World Wide Web (WWW) ook wel internet genoemd, maar het is niet hetzelfde. WWW staat voor de dienst die documenten volgens een bepaald protocol met unieke webadressen aan elkaar linkt. Andere diensten naast WWW zijn e-mail, FTP en usenet. Het World Wide Web bestaat sinds 1992.

IT-architectuur: OSI, TCP/IP
Het OSI model is een theoretisch model voor netwerkcommunicatie, waarbij elke laag een bepaalde functie van het netwerk voorstelt. Het OSI model bestaat uit 7 lagen. Van onder naar boven:

1.de fysieke laag
2.de datalinklaag
3.de netwerklaag
4.de transportlaag
5.de sessielaag
6.de presentatielaag
7.de applicatielaag

Het gelaagde OSI model wordt wereldwijd gebruikt als referentiemodel voor netwerkcommunicatie.

TCP/IP is een verzamelnaam voor de reeks netwerkprotocollen die voor een grote meerderheid van de netwerkcommunicatie tussen computers instaan. De afkorting staat voor “Transfer Control Protocol/Internet Protocol”. Het internet is het grootste en bekendste TCP/IP-netwerk.

Bij TCP/IP onderscheidt men doorgaans 4 lagen. Opnieuw van onder naar boven:

1.Netwerk interface
2.(Inter)netwerk
3.Transport
4.Applicatie
In een vereenvoudigd lagenmodel gaat men uit van 3 lagen:

1.De fysieke laag (hardware, kabels, bedrading etc.)
2.De logische laag (database applicaties en systemen: wie krijgt toegang tot wat en wat gaat waar naartoe etc.)
3.De contentlaag (inhoud, nieuwsberichten, adressen etc.)
Anno 2010 denkt men er een 4e laag bovenop: de sociale laag (delen van informatie en interactie).